Lotniska

Posts Tagged ‘okęcie’

Nawigacja na Okęciu

W pierwszych latach powstania lotniska, piloci mogli liczyć jedynie na własny wzrok, światła graniczne pola wzlotów oraz czerwone światła na wyższych przeszkodach znajdujących się w pobliżu. Na liczącej 50 m wieży ciśnień 1 Pułku Lotniczego umieszczono latarnię błyskową.

Dopiero w 1937 roku zamontowano wyposażenie radionawigacyjne w postaci radiolatarni Lorenz na kierunku 310˚ i radionamiernik na kierunku 310˚

Od stycznia 2009 roku wprowadzono wspomagający lądowanie system ILS, rozmieszczając na płycie sieć nadajników i markerów nawigacyjnych pozwalające na lądowanie w gęstszej mgle i niższym pułapie chmur niż dotychczas.

ILS drugiej kategorii pozwala podprowadzić maszynę na wysokości 30 metrów, przy widzialności 400 metrów (kategoria trzecia przy 550 metrach).

Największe lotniska Europy Wschodniej posiadają już trzecią kategorię ( londyński Heathrow czy Schiphol).

System ILS (Instrumental Landing System) jest radiowym systemem nawigacyjnym, wspomagającym lądowanie w warunkach złej widoczności. Składa się z trzech elementów: nadajnika kierunku czyli lokalizatora, nadajnika ścieżki schodzenia i markerów nawigacyjnych (MRK) zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego, spełniających rolę znaczników odległości samolotu od pasa. Pozwala na precyzyjne prowadzenie maszyny od granicy zasięgu do ścieżki schodzenia czyli wysokości na której widoczność się polepsza, lub do samego pasa startowego. Kategoria trzecia pozwala na lądowanie nawet przy zerowej widzialności.

Wadą tego systemu jest wyznaczanie tylko jednej ścieżki podejścia (która jest linią prostą) posiada jedynie 40 kanałów pracy. Zagrożeniem są zakłócenia ze strony rozgłośni radiowych, pracujących na sąsiadujących częstotliwościach, teren przed antenami musi być prawie idealnie równy ponieważ zakłócenia powodują także odbicia sygnału od gruntu i budynków.

Systemy nawigacyjne działają na następujących częstotliwościach: wieża 118,3 MHz, ruch naziemny 121,9 MHz, ATIS 120,45 MHZ, zbliżenie 128,8 i 125,050 MHz.

ATIS czyli Automatic Terminal Information System to nadawany w języku angielskim komunikat zawierający dane operacyjne i warunki meteorologiczne. Piloci słuchają nagrania przed kontaktem z wieżą. Informacje pochodzą ze stacji meteorologicznej i kontroli lotniska, zwalniają w ten sposób pasma radiowe do komunikacji.

W styczniu 2010 r. nastąpiła zmiana nazwy warszawskiego lotniska na Port Lotniczy imienia Fryderyka Chopina, a wkrótce na skróconą: Lotnisko Chopina. Została zarejestrowana w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego i wywołała gwałtowną dyskusję na temat słuszności takiego kroku.

Na razie większość osób, w tym dziennikarze, politycy i rzesze pasażerów nadal używają starej nazwy, stan zmienił się jedynie formalnie, na biletach i na fasadzie terminala.

Władze lotniska stoją na stanowisku zgodnie z którym nowa nazwa pozytywnie wpłynie na wizerunek portu, jak mówi rzecznik: „Każde szanujące się lotnisko posiada swojego patrona”. Jako przykład służą między innymi Nowy Jork z lotniskiem J.F. Kennediego, lotnisko de Gaulle’a w Paryżu i patronujący w Gdańsku Lech Wałęsa.

Zmianę miały upowzechnić obchodzony rok Chopinowski i kosztowna kampania reklamowa. Wprowadzono m.in. nowe oznakowanie Terminala 2, na którym każda z zawieszonych liter ma ponad metr a logo PPL 4,5 m wysokości.

W Internecie uruchomiono nowy serwis z blogiem na www.lotnisko-chopina.pl, kampania objęła także popularne serwisy społecznościowe jak Facebook i Twitter.

Specjaliści od marketingu zdają sobie sprawę że zmiana nazwy tak dalece ugruntowana w świadomości mieszkańców stolicy i pozostałych pasażerów może być bardzo trudna.

Nie tylko Chopin jako patron jest chętnie pomijany w nazwie na polskich lotniskach. O porcie w Gdańsku mówi się Rębiechowo, w Łodzi znajduje się Lublinek a nie lotnisko Władysława Reymonta, w Poznaniu Ławica – chociaż patronem jest znakomity Henryk Wieniawski.

Nie wiele osób w Krakowie zdaje sobie sprawę że Balicom patronuje Jan Paweł II, nawet w wyszukiwarce strona lotniska znajduje się pod nazwą Balice – port lotniczy. W 2007 r. mieszkańcy krakowskiej gminy Zabierzów protestowali przeciwko zmianie nazwy na Airport Kraków, która miała rozpocząć proces zmian wizerunku.

Podobnie jest w Paryżu, gdzie mieszkańcy nazywają swoje lotnisko Roissy, w Waszyngtonie mówi się National zamiast Raegan Airport.

Okęcie to nie jedyny port w Polsce pragnący zmienić swoje oblicze i skojarzenia wraz z usunięciem starej nazwy, w Bydgoszczy planuję się zmianę na Port Lotniczy Bydgoszcz Toruń, w Gdańsku radni sejmiku dyskutowali nad przywróceniem nazwy Gdańsk Rębiechowo dla Portu Lotniczego Gdańsk-Trójmiasto, przeciwko czemu protestował prezes firmy.

W marcu 2008 roku, po trzech latach budowy, otwarto na Okęciu nowy terminal. Pierwsi byli odprawiani pasażerowie przybywający z zagranicy, loty czarterowe, dopiero z czasem przeniesiono tutaj odprawy wszystkich pozostałych lotów.

Inwestycja kosztowała zarząd około 250 mln USD. Terminal miał być otwarty rok wcześniej, jednak ówczesny minister transportu zerwał kontrakt z hiszpańsko-polską firmą Ferrovial Agroman-Budimex-Estudio Lamela. Nadzór nad dokończeniem robót przejęły Polskie Porty Lotnicze.

Główne zarzuty dotyczyły nie wywiązania się z budowy hali odlotów i Pirsu Północnego, a winą za to obarczono konsorcjum. Została na nie nałożona kara 70 tys. USD za każdy dzień zwłoki. Początkowo termin oddania całości do użytku ustalono na połowę 2007 r., potem przesunięto o kilka miesięcy, straż pożarna nie wydała zgody na oddanie budynków do użytku, i następny termin także nie został dotrzymany.

Od umowy z konsorcjum odstąpiono nie tylko z powodu opóźnień ale także ze względu na brak zgody Komendy Głównej Straży Pożarnej, ostatecznie konsorcjum wróciło na Okęcie i dokończyło budowę, po wprowadzeniu koniecznych zmian, straż pożarna nie wysuwała dalszych zastrzeżeń. Dopiero wówczas nadzór budowlany zezwolił na rozpoczęcie użytkowania.

Opóźnienia mogły oznaczać, że Polska jako jedyny kraj w Unii nie będzie miała lotniska, które mogłoby obsługiwać unijnych obywateli, musieliby stać w kolejkach oraz podlegać takim samym procedurą jak przylatujący z Chin czy USA podróżni spoza Wspólnoty.

Nie jest to koniec zmian na obszarze terminalu, ogłoszono nowy przetarg na dobudowanie do Pirsu północnego części centralnej i dokończenie prac przy Pirsie Południowym. Dzięki temu pasażerowie będą dysponować wygodną, obszerną halą o planowanej długości 725 m. Przybędzie 11 rękawów przy Pirsie Południowym i Centralnym, a liczba rękawów w Pirsie Północnym zwiększy się do 27. Oddanie do użytku nowej części Terminala 2 planowana jest na drugą połowę 2011 r.

W chwili obecnej, dzięki inwestycjom, z lotniska może korzystać około 12 mln pasażerów rocznie. Nowy terminal ma powierzchnię 110 tys. m² i jeszcze się powiększy.

Równocześnie na wyburzenie nadal czeka Terminal Etiuda, zamknięty z powodu skarg klientów w marcu 2009 r. Odprawiano w nim pasażerów tanich linii lotniczych i panowały tak fatalne warunki że zarząd lotniska podjął decyzję o likwidacji, pasażerowie zostali przeniesieni do budynku głównego.

W 2010 roku ruch pasażerski na Okęciu wzrósł o kilka procent, tylko w styczniu i lutym poprzedniego roku odprawiono prawie 1,1 mln podróżnych. W grudniu Urząd Lotnictwa Cywilnego zatwierdził podwyżkę opłat terminalowych pobieranych przez zarządcę przestrzeni powietrznej (Polską Agencję Żeglugi Powietrznej). Linie lotnicze za lądowania i starty zapłacą w tym roku około 1051 zł. Spadną natomiast opłaty tranowe pobierane od linii za przelot w polskiej przestrzeni (o 200 zł).

Wiązało się to z protestami kontrolerów lotów, których zarobki są zdecydowanie niższe od pensji w innych krajach a w 2010 r. obniżyły się. Sprawa była przedmiotem sporu pomiędzy prezesem PAŻP a Związkiem Zawodowym Kontrolerów Ruchu Lotniczego.

Prezes PAŻP wypowiedział zakładowy układ zbiorowy pracy, przyznając pracownikom przywileje ale w zamian za mniej korzystne wynagrodzenia. Zmiana w pewnej części została wymuszona przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w 2009 r. Sprawą zajął się nawet Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Opłata terminalowa pobierana jest na wszystkich lotniskach, na których zapewniane są służby kontroli ruchu lotniczego w ustanowionej przez PAŻP strefie (Okęcie, Gdańsk, Kraków, Bydgoszcz, Katowice, Łódź, Poznań, Rzeszów, Szczecin, Wrocław, Zielona Góra).

Opłata jest naliczana według własnych kosztów działalności wynikających z obowiązków PAŻP zapewnienia bezpiecznej i płynnej obsługi ruchu lotniczego oraz z ilości usług. Dlatego cena usług nawigacyjnych uzależniona jest od wielkości ruchu lotniczego, szczególnie w przypadku nawigacji terminalowej. Opłata stanowi w konsekwencji wypadkową kosztów wytworzenia usługi i liczby odbiorców, czyli lotów do i z naszego kraju.

Wzrosły także ceny udostępnienia obiektów i urządzeń lotniska oraz korzystania z infrastruktury na Okęciu. Linie lotnicze reagują na ten fakt w różny sposób, na przykład po podniesieniu opłaty za tak zwane rękawy czyli pomosty pasażerskie, część przewoźników zrezygnowała z nich na rzecz dowozu autobusami. Tak zrobił LOT będący obok WizzAir największym użytkownikiem Okęcia.

Pod koniec stycznia 2011 r. do Sejmu wróciła także kontrowersyjna ustawa o nowelizacji prawa lotniczego, jeżeli przejdzie w nie zmienionej formie wzrosną koszty działania przewoźników i samych lotnisk. Podwyżki obejmą m.in. koszty rejestracji spółek lotniczych w tym zaświadczenia, zezwolenia, koncesje itp. Skrócony zostanie czas pracy załóg , jedna ekipa nie będzie mogła pilotować samolotu dłużej niż 8 godzin.

Od 15 stycznia 2011 r. pasażerów lotów krajowych na warszawskim Okęciu odprawiają już nie funkcjonariusze Straży Granicznej ale Służby Ochrony Lotniska.

O zmiany, jak poinformował rzecznik lotniska, Przemysław Przybylski, poprosiła Straż Graniczna. Obejmą kontrolę pasażerów przechodzących przez bramki bezpieczeństwa na trasach do Gdańska, Katowic i Krakowa. Będą  odprawiani w nowej części terminala, oddanej do użytku w 2008 r. Starą część zaplanowano przeznaczyć na odprawę pasażerów Jet Air, lecących do Zielonej Góry, ma to na celu usprawnienie całego procesu.

Rzeczniczka Komendanta Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej Agnieszka Golias, wyjaśniła że Okęcie było jednym z ostatnich lotnisk w kraju, na których odprawą na trasach międzymiastowych zajmowały się Służby Graniczne. Niemniej będą one nadal nadzorować pracę SOL.

Ostatnie tak duże zmiany miały miejsce w 2010 r., kiedy Air France KLM zakończył reorganizację stanowisk odprawy na Okęciu, z myślą o jak największym komforcie podróżujących.

Obecnie na stanowisku Baggage Drop Off przyjmowani są pasażerowie już odprawieni za pośrednictwem stron internetowych lub przez telefon komórkowy. Skróciło to znacznie czas stania w kolejkach. Pasażerowie klasy biznes, premium i posiadający kartę Elite korzystają ze specjalnego stanowiska gdzie mogą dokonać tradycyjnej odprawy albo jedynie zdać bagaż.

Wcześniejsze załatwienie formalności związanych z odprawą pozwala na swobodne wybranie ulubionych miejsc w samolocie, przed pozostałymi pasażerami. Kartę pokładową można wydrukować w domu, na własnej drukarce, dokupić przez Internet podróż na komfortowym miejscu z większą przestrzenią na nogi, zapłacić za nadbagaż mniej o 20% w porównaniu z tradycyjnymi opłatami na lotnisku czy zamówić (za dopłatą) posiłek, którego nie serwuje się standardowo podczas lotu.

Air France i KLM zyskały w ostatnich latach na popularności, obecnie około połowa pasażerów odlatujących z Okęcia korzysta właśnie z tych linii.

Rok wcześniej dodatkowe stanowisko przy odprawie w Terminalu 2 otworzył Swiss, dla pasażerów odprawianych przez Internet i podróżujących z bagażem. Razem można obsługiwać nawet grupy do 9 osób, które mogą wybrać miejsca koło siebie (pod warunkiem że to taki sam rejs i klasa). Także Swiss oferuje przesłanie karty pokładowej na telefon komórkowy.

Port Lotniczy Warszawa-Okęcie imienia Fryderyka Chopina wybudowano w 1934 r. (chociaż decyzja o budowie zapadła dużo wcześniej), w dzielnicy Włochy.

W styczniu 2010 roku zarząd podjął kontrowersyjną decyzję o zmianie tradycyjnej nazwy na Lotnisko Chopina.

Dzielnica ma swoje korzenie jeszcze w średniowieczu, w XV wieku zamieszkała tutaj szlachecka rodzina o nazwisku Włochy, od której zaczęto nazywać wieś.

Inna opowieść głosi że nazwa pochodzi od wojsk włoskich, stacjonujących nieopodal pola elekcyjnego na Woli, co jest jednak mało prawdopodobne.

W XIX wieku powstały na tym terenie trzy forty, wchodzące w skład Twierdzy Warszawa: Włochy, Okęcie i Zbarż. W latach 1939 – 1951 Okęcie były samodzielnym miasteczkiem, potem weszło w skład stolicy jako dzielnica Warszawa-Włochy. Niewiele osób wie, że nieopodal lotniska znajduje się piękny kościół z 1946 r. pod wezwaniem św. Teresy i jedyny w Warszawie filialny kościół luterański, zbudowany w 1936 r.

Lotnisko położone jest 8 km na południowy zachód od centrum stolicy, gdzie dojechać można samochodem – ulicą Żwirki i Wigury oraz autobusami 148, 175, 188 i nocnym N32., po drodze mamy możliwość przesiadki na metro.

Obiekt rozciągający się na przestrzeni ponad 500 ha obsługuje ponad 50% ruchu pasażerskiego w kraju. Odlatują stąd samoloty do dużych i mniejszych miast Europy, Azji, Afryki i Ameryki Północnej. Najwięcej lotów odbywa się do Londynu, Paryża, Frankfurtu i Amsterdamu a w połączeniach krajowych do Wrocławia, Gdańska i Krakowa. W chwili obecnej posiada dwa terminale pasażerskie Terminal A oraz Terminal General Aviation.

Terminal A to właściwie dwa budynki, nazywane dawniej Terminalem 1 i 2. Starsza część, o przepustowości około 3,5 mln pasażerów rocznie, została oddana do użytku 1 lipca 1992 r. Obecnie posiada 46 stanowisk odpraw i 12 bramek. Wybierając się do USA i Kanady musimy pamiętać że odprawa odbywa się minimum 120 minut przed planowanym odlotem, dla pozostałych podróży międzynarodowych 60 minut.

Nowa część przystosowana jest do obsługi 6,5 mln pasażerów rocznie, stanowisk odprawy biletowej jest 60 a bagażowej 44. Strefa odlotów jest czynna od 2008 r., kiedy otworzono terminal i rozpoczęto odprawy.

Planowana jest dalsza rozbudowa tej części, do budynku północnego planuje się dobudować budynek centralny i dokończyć prace przy części południowej, dzięki temu powstanie jednolita, przestronna hala.