Lotniska

Archive for the ‘rodzaje lotnisk’ Category

Od  6 listopada 2006 r. w związku z pojawieniem się płynnych środków wybuchowych, Unia Europejska przyjęła nowe przepisy ochronne dotyczące pasażerów i bagażu podręcznego.

Znacznie ograniczono ilość płynów, jakie można wnieść na pokład, niezależnie od długości i kierunku podróży. W punktach kontroli służby szukają niedozwolonej ilości płynów, bez względu czy pasażer i bagaż byli już przeszukiwani.

Płyny muszą się znajdować w pojemnikach nie przekraczających 100 ml, zapakowane w jedną, przeźroczystą plastikową, zamykaną torbę o pojemności do 1 litra. Torby takie powinny być dostępne na każdym lotnisku.

Do tej kategorii są zaliczane: woda, napoje, zupy, syropy, perfumy, żele kosmetyczne (np. do włosów lub kąpieli), pasty do zębów, kosmetyki w formie płynnej np. błyszczyki, podkłady pod makijaż, tusz do rzęs itp., kremy, odżywki, oliwki, spraye, substancje płynne pod ciśnieniem czyli np. żele do golenia i dezodoranty oraz wszystkie inne substancje o konsystencji płynnej.

W punktach kontroli mamy obowiązek pokazać, bez wezwania od pracowników ochrony, opisywane wyżej plastikowe torby z płynami. Poza tym zdejmujemy wierzchnie okrycie, które są oddzielnie prześwietlane przy użyciu promieni rentgenowskich, podczas kiedy pasażer jest kontrolowany przy bramce magnetycznej.

Należy wyjąć laptop i inne urządzenia elektryczne z bagażu podręcznego, one także zostaną prześwietlone.

Nowe zasady dotyczą tylko toreb, które zabieramy ze sobą do kabiny, w pozostałej części bagażu możemy swobodnie przewozić płyny.

Nie ma ograniczeń w przewozie lekarstw, środków medycznych i pokarmów dla dzieci, także w kabinie. Obejmuje do także płyny takie jak alkohol czy perfumy zakupione w sklepach na lotnisku za punktem kontroli kart pokładowych, nie należy ich rozpakowywać przed sprawdzeniem w punkcie kontroli bezpieczeństwa.

Czynności te są czasochłonne dlatego do odprawy trzeba się zgłosić na 2 godziny przed planowanym odlotem, w przypadku podróży do USA i Kanady nawet 4 godziny wcześniej.

Nowe zasady zostały wprowadzone na mocy Rozporządzenia Komisji Europejskiej numer 1546/2006 z 4 października 2006 r. Zmieniło ono poprzednie Rozporządzenie z 4 kwietnia 2003 r. ustanawiające środki do implementacji powszechnych, podstawowych norm ochrony lotnictwa.

W styczniu 2010 r. nastąpiła zmiana nazwy warszawskiego lotniska na Port Lotniczy imienia Fryderyka Chopina, a wkrótce na skróconą: Lotnisko Chopina. Została zarejestrowana w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego i wywołała gwałtowną dyskusję na temat słuszności takiego kroku.

Na razie większość osób, w tym dziennikarze, politycy i rzesze pasażerów nadal używają starej nazwy, stan zmienił się jedynie formalnie, na biletach i na fasadzie terminala.

Władze lotniska stoją na stanowisku zgodnie z którym nowa nazwa pozytywnie wpłynie na wizerunek portu, jak mówi rzecznik: „Każde szanujące się lotnisko posiada swojego patrona”. Jako przykład służą między innymi Nowy Jork z lotniskiem J.F. Kennediego, lotnisko de Gaulle’a w Paryżu i patronujący w Gdańsku Lech Wałęsa.

Zmianę miały upowzechnić obchodzony rok Chopinowski i kosztowna kampania reklamowa. Wprowadzono m.in. nowe oznakowanie Terminala 2, na którym każda z zawieszonych liter ma ponad metr a logo PPL 4,5 m wysokości.

W Internecie uruchomiono nowy serwis z blogiem na www.lotnisko-chopina.pl, kampania objęła także popularne serwisy społecznościowe jak Facebook i Twitter.

Specjaliści od marketingu zdają sobie sprawę że zmiana nazwy tak dalece ugruntowana w świadomości mieszkańców stolicy i pozostałych pasażerów może być bardzo trudna.

Nie tylko Chopin jako patron jest chętnie pomijany w nazwie na polskich lotniskach. O porcie w Gdańsku mówi się Rębiechowo, w Łodzi znajduje się Lublinek a nie lotnisko Władysława Reymonta, w Poznaniu Ławica – chociaż patronem jest znakomity Henryk Wieniawski.

Nie wiele osób w Krakowie zdaje sobie sprawę że Balicom patronuje Jan Paweł II, nawet w wyszukiwarce strona lotniska znajduje się pod nazwą Balice – port lotniczy. W 2007 r. mieszkańcy krakowskiej gminy Zabierzów protestowali przeciwko zmianie nazwy na Airport Kraków, która miała rozpocząć proces zmian wizerunku.

Podobnie jest w Paryżu, gdzie mieszkańcy nazywają swoje lotnisko Roissy, w Waszyngtonie mówi się National zamiast Raegan Airport.

Okęcie to nie jedyny port w Polsce pragnący zmienić swoje oblicze i skojarzenia wraz z usunięciem starej nazwy, w Bydgoszczy planuję się zmianę na Port Lotniczy Bydgoszcz Toruń, w Gdańsku radni sejmiku dyskutowali nad przywróceniem nazwy Gdańsk Rębiechowo dla Portu Lotniczego Gdańsk-Trójmiasto, przeciwko czemu protestował prezes firmy.

W marcu 2008 roku, po trzech latach budowy, otwarto na Okęciu nowy terminal. Pierwsi byli odprawiani pasażerowie przybywający z zagranicy, loty czarterowe, dopiero z czasem przeniesiono tutaj odprawy wszystkich pozostałych lotów.

Inwestycja kosztowała zarząd około 250 mln USD. Terminal miał być otwarty rok wcześniej, jednak ówczesny minister transportu zerwał kontrakt z hiszpańsko-polską firmą Ferrovial Agroman-Budimex-Estudio Lamela. Nadzór nad dokończeniem robót przejęły Polskie Porty Lotnicze.

Główne zarzuty dotyczyły nie wywiązania się z budowy hali odlotów i Pirsu Północnego, a winą za to obarczono konsorcjum. Została na nie nałożona kara 70 tys. USD za każdy dzień zwłoki. Początkowo termin oddania całości do użytku ustalono na połowę 2007 r., potem przesunięto o kilka miesięcy, straż pożarna nie wydała zgody na oddanie budynków do użytku, i następny termin także nie został dotrzymany.

Od umowy z konsorcjum odstąpiono nie tylko z powodu opóźnień ale także ze względu na brak zgody Komendy Głównej Straży Pożarnej, ostatecznie konsorcjum wróciło na Okęcie i dokończyło budowę, po wprowadzeniu koniecznych zmian, straż pożarna nie wysuwała dalszych zastrzeżeń. Dopiero wówczas nadzór budowlany zezwolił na rozpoczęcie użytkowania.

Opóźnienia mogły oznaczać, że Polska jako jedyny kraj w Unii nie będzie miała lotniska, które mogłoby obsługiwać unijnych obywateli, musieliby stać w kolejkach oraz podlegać takim samym procedurą jak przylatujący z Chin czy USA podróżni spoza Wspólnoty.

Nie jest to koniec zmian na obszarze terminalu, ogłoszono nowy przetarg na dobudowanie do Pirsu północnego części centralnej i dokończenie prac przy Pirsie Południowym. Dzięki temu pasażerowie będą dysponować wygodną, obszerną halą o planowanej długości 725 m. Przybędzie 11 rękawów przy Pirsie Południowym i Centralnym, a liczba rękawów w Pirsie Północnym zwiększy się do 27. Oddanie do użytku nowej części Terminala 2 planowana jest na drugą połowę 2011 r.

W chwili obecnej, dzięki inwestycjom, z lotniska może korzystać około 12 mln pasażerów rocznie. Nowy terminal ma powierzchnię 110 tys. m² i jeszcze się powiększy.

Równocześnie na wyburzenie nadal czeka Terminal Etiuda, zamknięty z powodu skarg klientów w marcu 2009 r. Odprawiano w nim pasażerów tanich linii lotniczych i panowały tak fatalne warunki że zarząd lotniska podjął decyzję o likwidacji, pasażerowie zostali przeniesieni do budynku głównego.

Powstały 1 stycznia 1929 r. z połączenia wszystkich ówczesnych linii pasażerskich w kraju. Po przyjęciu do IATA (Międzynarodowego Zrzeszenia Przewoźników Powietrznych) światowej organizacji z siedzibą w Montrealu i Genewie, które nadaje dwuznakowy kod liniom lotniczym, otrzymały oznaczenie LO (na przykład Air France posiada oznaczenie AF a Lufthansa LH).

Pierwszym lotniskiem, z którego korzystał LOT było nieistniejące obecnie Lotnisko Mokotowskie, pierwsze na obszarze Warszawy. Funkcjonowało w latach 1910-1939 na terenie obecnego Pola Mokotowskiego (dziś kompleks parkowy niedaleko centrum), na granicy dzielnic Mokotów, Ochota, Śródmieście.

W maju 1910 r. powstały tutaj Warszawskie Linie Lotnicze Awiata, założone przez księcia Stanisława Lubomirskiego, który zorganizował także pierwszą na ziemiach polskich cywilną szkołę pilotów i wytwórnię samolotów. Od 1920 r. odbywały się stąd regularne loty pasażerskie towarzystw Franco Rumaine, Aerolloyd i Aerolot a potem LOT. W 1930 r. ruch lotniczy zaczął się przenosić na Okęcie, Lotnisko Mokotowskie ostatecznie zlikwidowano w 1947 r.

Pierwszymi samolotami LOT był Junkers F 13 i Fokker F.Vlla/1m, w sumie 21 sztuk.

Junkers był niemieckim samolotem pasażerskim o konstrukcji całkowicie metalowej, dolnopłat o sile silnika od 118KW do 420 KW, w Polsce pojawił się już w 1921 r. kiedy przedsiębiorstwo Aero-Tag wypożyczyło 6 maszyn od gdańskiego przedsiębiorstwa i uruchomiło loty na trasie Wolne Miasto Gdańsk – Poznań – Warszawa na czas Targów Poznańskich.

Fokkera zaprojektowano w 1924 r. w holenderskich zakładach o tej samej nazwie, miał bardzo dobre właściwości lotne przy dobrych osiągach, posiadał jeden silnik rzędowy Packard Liberty o mocy 420 KM.

Od 1 kwietnia 1930 r. LOT uruchomił loty międzynarodowe do Bukaresztu z lotniska na Mokotowie, potem rozszerzono zasięg o Ateny, Bejrut i Helsinki. Wkrótce dokupiono nowe maszyny Douglas DC-2, Lockheed L.10A Elektra, Junkers Ju 52/3m, a w latach 1938-1939 Lockheed L14H Super Elektra.

Eksploatowano także pierwsze polskie samoloty jak PWS-24 i PWS-24 bis, skonstruowane prze inżyniera S. Cywińskiego, górnopłaty o konstrukcji mieszanej ze stałym podwoziem.

Linie musiały zawiesić działanie w czasie drugiej wojny światowej

W 2010 roku ruch pasażerski na Okęciu wzrósł o kilka procent, tylko w styczniu i lutym poprzedniego roku odprawiono prawie 1,1 mln podróżnych. W grudniu Urząd Lotnictwa Cywilnego zatwierdził podwyżkę opłat terminalowych pobieranych przez zarządcę przestrzeni powietrznej (Polską Agencję Żeglugi Powietrznej). Linie lotnicze za lądowania i starty zapłacą w tym roku około 1051 zł. Spadną natomiast opłaty tranowe pobierane od linii za przelot w polskiej przestrzeni (o 200 zł).

Wiązało się to z protestami kontrolerów lotów, których zarobki są zdecydowanie niższe od pensji w innych krajach a w 2010 r. obniżyły się. Sprawa była przedmiotem sporu pomiędzy prezesem PAŻP a Związkiem Zawodowym Kontrolerów Ruchu Lotniczego.

Prezes PAŻP wypowiedział zakładowy układ zbiorowy pracy, przyznając pracownikom przywileje ale w zamian za mniej korzystne wynagrodzenia. Zmiana w pewnej części została wymuszona przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w 2009 r. Sprawą zajął się nawet Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Opłata terminalowa pobierana jest na wszystkich lotniskach, na których zapewniane są służby kontroli ruchu lotniczego w ustanowionej przez PAŻP strefie (Okęcie, Gdańsk, Kraków, Bydgoszcz, Katowice, Łódź, Poznań, Rzeszów, Szczecin, Wrocław, Zielona Góra).

Opłata jest naliczana według własnych kosztów działalności wynikających z obowiązków PAŻP zapewnienia bezpiecznej i płynnej obsługi ruchu lotniczego oraz z ilości usług. Dlatego cena usług nawigacyjnych uzależniona jest od wielkości ruchu lotniczego, szczególnie w przypadku nawigacji terminalowej. Opłata stanowi w konsekwencji wypadkową kosztów wytworzenia usługi i liczby odbiorców, czyli lotów do i z naszego kraju.

Wzrosły także ceny udostępnienia obiektów i urządzeń lotniska oraz korzystania z infrastruktury na Okęciu. Linie lotnicze reagują na ten fakt w różny sposób, na przykład po podniesieniu opłaty za tak zwane rękawy czyli pomosty pasażerskie, część przewoźników zrezygnowała z nich na rzecz dowozu autobusami. Tak zrobił LOT będący obok WizzAir największym użytkownikiem Okęcia.

Pod koniec stycznia 2011 r. do Sejmu wróciła także kontrowersyjna ustawa o nowelizacji prawa lotniczego, jeżeli przejdzie w nie zmienionej formie wzrosną koszty działania przewoźników i samych lotnisk. Podwyżki obejmą m.in. koszty rejestracji spółek lotniczych w tym zaświadczenia, zezwolenia, koncesje itp. Skrócony zostanie czas pracy załóg , jedna ekipa nie będzie mogła pilotować samolotu dłużej niż 8 godzin.

Od 15 stycznia 2011 r. pasażerów lotów krajowych na warszawskim Okęciu odprawiają już nie funkcjonariusze Straży Granicznej ale Służby Ochrony Lotniska.

O zmiany, jak poinformował rzecznik lotniska, Przemysław Przybylski, poprosiła Straż Graniczna. Obejmą kontrolę pasażerów przechodzących przez bramki bezpieczeństwa na trasach do Gdańska, Katowic i Krakowa. Będą  odprawiani w nowej części terminala, oddanej do użytku w 2008 r. Starą część zaplanowano przeznaczyć na odprawę pasażerów Jet Air, lecących do Zielonej Góry, ma to na celu usprawnienie całego procesu.

Rzeczniczka Komendanta Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej Agnieszka Golias, wyjaśniła że Okęcie było jednym z ostatnich lotnisk w kraju, na których odprawą na trasach międzymiastowych zajmowały się Służby Graniczne. Niemniej będą one nadal nadzorować pracę SOL.

Ostatnie tak duże zmiany miały miejsce w 2010 r., kiedy Air France KLM zakończył reorganizację stanowisk odprawy na Okęciu, z myślą o jak największym komforcie podróżujących.

Obecnie na stanowisku Baggage Drop Off przyjmowani są pasażerowie już odprawieni za pośrednictwem stron internetowych lub przez telefon komórkowy. Skróciło to znacznie czas stania w kolejkach. Pasażerowie klasy biznes, premium i posiadający kartę Elite korzystają ze specjalnego stanowiska gdzie mogą dokonać tradycyjnej odprawy albo jedynie zdać bagaż.

Wcześniejsze załatwienie formalności związanych z odprawą pozwala na swobodne wybranie ulubionych miejsc w samolocie, przed pozostałymi pasażerami. Kartę pokładową można wydrukować w domu, na własnej drukarce, dokupić przez Internet podróż na komfortowym miejscu z większą przestrzenią na nogi, zapłacić za nadbagaż mniej o 20% w porównaniu z tradycyjnymi opłatami na lotnisku czy zamówić (za dopłatą) posiłek, którego nie serwuje się standardowo podczas lotu.

Air France i KLM zyskały w ostatnich latach na popularności, obecnie około połowa pasażerów odlatujących z Okęcia korzysta właśnie z tych linii.

Rok wcześniej dodatkowe stanowisko przy odprawie w Terminalu 2 otworzył Swiss, dla pasażerów odprawianych przez Internet i podróżujących z bagażem. Razem można obsługiwać nawet grupy do 9 osób, które mogą wybrać miejsca koło siebie (pod warunkiem że to taki sam rejs i klasa). Także Swiss oferuje przesłanie karty pokładowej na telefon komórkowy.

Mieszkańcy Warszawy niecierpliwie czekają na zakończenie budowy lotniska w Modlinie, kluczowej inwestycji województwa mazowieckiego, mającej odciążyć bardzo zatłoczone Okęcie.

Ma to szczególne znaczenie dla przygotowań przed Mistrzostwami Europy w 2012 r. To nie tylko szansa na poprawienie komfortu na największym lotnisku stolicy ale również impuls dla rozwoju gospodarczego, wzrostu atrakcyjności inwestycyjnej i turystycznej.

Port powstaje na terenie dawnego lotniska wojskowego, otwartego w 1940 r. przy zbiegu krajowej trasy S-7 Warszawa – Gdańsk i drogi wojewódzkiej nr 62, łączącej się z drogą krajową nr. 61 Warszawa – Augustów i drogą ekspresową Warszawa Gdańsk.

Otwarcie zostało zaplanowane na wiosnę 2012 r., lotnisko ma wówczas obsługiwać przewozy międzynarodowe na średnim i krótkim zasięgu, przewozy krajowe międzyregionalne, uzupełniając Okęcie (zapewni nocną obsługę lotów międzynarodowych), tanie linie lotnicze i loty czarterowe.

W Modlinie powstaje nowoczesny terminal i infrastruktura lotnicza za ogromną kwotę 400 mln złotych. Podjęto także decyzja o wybudowaniu stacji podziemnej, która umożliwi dalszą rozbudowę lotniska w przyszłości. Mają powstać dwa terminale pasażerskie, oświetlenie nawigacyjne, system ILS, zmodernizowane drogi kołowania.

Droga startowa ma zostać wydłużona do 2800 m., modernizacji zostaną poddane płyty postoju samolotów, parkingi i podjazdy do terminali.

Samorząd województwa zabezpieczył w swoim budżecie 50 mln na dokończenie inwestycji, uzyskano dofinansowanie z Unii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego i Programu Infrastruktura i Środowisko.

W momencie remontu starych hangarów wybuchł spór z ekologami z Polskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków, którzy  starali się ochronić miejsca lęgowe ptaków.

PP PL udziałowiec spółki Mazowiecki Port Lotniczy Warszawa – Modlin sam zwrócił się do Towarzystwa o przygotowanie programu tzw. kompensacji przyrodniczej.

Obejmuje wykup 700 ha bagiennych gruntów w Puszczy Białej od Pułtuska do Ożarowa Mazowieckiego, gdzie mają się przenieść ptaki z Modlina. Na bagnistym terenie otaczającym powstające lotnisko występuje między innymi chroniony gatunek kulika wielkiego, których populacja stale maleje, w całym kraju jest zaledwie 700 par tego brodzącego ptaka.

Lotnisko

Lotnisko jest to miejsce z którego odlatują samoloty i na które przylatują podniebne maszyny latające. Głównym miejscem lotniska jest długi, betonowy pas służący samolotom do rozpędzania się przez wzbiciem się w powietrze, jak i do wyhamowywania po wylądowaniu na ziemi. Past startowy musi być bardzo widoczny ponieważ lądujący pilot kieruje się głównie według podświetlanych pasów lotniska. Podczas mgły lub deszczu pilot ma ograniczoną widoczność, przez co dokładne i bezpieczne lądowanie jest utrudnione. Na lotnisku pracuje bardzo wiele osób odpowiedzialnych za pomyślność lotu jak i za bezpieczeństwo pasażerów. Na lotnisku odbywa się odprawa podczas której pasażerowie są dokładnie sprawdzani pod względem zawartości ich bagaży. Jeśli ktoś wydaje się podejrzany, zostaje poproszony o przejście do specjalnego pokoju, gdzie jest skrupulatnie przeszukiwany i wypytywany o powód i cel swojej podróży. Lotniska są położone na otwartych przestrzeniach, żeby pilotom nic nie przeszkadzało podczas  lądowania.

Terminal

Terminal jest miejscem na terenie lotniska w którym pasażerowie czekają na odloty. Bardzo często odloty lub przyloty mają spóźnienia, czasem nawet parogodzinne, spowodowane kiepskimi warunkami pogodowymi. Z tego też powodu terminal musi być wyposażony we wszystko co jest potrzebne oczekującym na swój lot pasażerom. Na terminalu są restauracje i bary szybkiej obsługi w których można zjeść obiad lub szybko przekąsić coś małego. Oprócz tego na terminalu można spotkać sklepy z książkami i czasopismami, które zabijają czas dla podróżnych czekających na opóźniony lot. Kilka lat temu nakręcono nawet film o tytule „Terminal” w którym główną rolę grał Tom Hanks. Odgrywał on rolę rumuńskiego obywatela uwięzionego przez względy polityczne na terenie terminala. Spędzając tam parę dobrych dni tak zorganizował sobie życie, że zarabiał na siebie i funkcjonował na terenie terminala jak w małym państwie. Film ten ukazywał życie pracowników terminala i ich codzienne problemy z pasażerami, którzy zjawiają się tam z każdego zakątka świata.

Bilety lotnicze

Każdy kto chce polecieć samolotem do wybranego przez siebie miejsca powinien zakupić bilety lotnicze. Najlepiej zrobić to przez Internet, ponieważ zmniejsza to koszty i oszczędza nasz czas. Kupując bilety przez Internet nie potrzebujemy jechać na lotnisko i kupować je, stojąc w kolejce. Drukujemy je sobie w domu i z takimi kartkami udajemy się przed odlotem na odprawę. Bilety lotnicze kupowane tuż przed odlotem zazwyczaj mają dość wysokie ceny. Jeśli kupimy je z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem możemy liczyć na to, ze ich cena będzie tańsza przynajmniej o połowę. Istnieje też coś takiego jak promocje linii lotniczych. Od czasu do czasu każda firma transportu lotniczego organizuje promocje na swoje przeloty. Jeśli uda nam się nie przegapić takich okazji, to możemy zarezerwować sobie lot dosłownie za grosze. Bilety z Polski do Włoch mogą wtedy kosztować dosłownie pięćdziesiąt złoty w obie strony. Jest to o wiele taniej niż przejażdżka transportem lądowym i w dodatku szybsza i mniej uciążliwa dla podróżujących pasażerów.

Prywatne lotnisko

Każdy kto posiada prywatnie własny samolot powinien sobie również zbudować lotnisko z którego będzie startował i na którym będzie lądował. Żeby zbudować taki obiekt należy posiadać dosyć duży obszar ziemi na której będzie można  rozwinąć pas startowy, który powinien mieć kilkaset metrów. Rozpędzony samolot potrzebuje czasu, żeby się zatrzymać, dlatego też po zetknięciu z ziemią musi on jeszcze wyhamować. Na prywatne lotnisko stać raczej tylko nielicznych bogaczy, którzy podróżują własnymi samolotami. Zazwyczaj są to biznesmeni dla których bardzo ważne jest aby szybko i sprawnie podróżować po całym świecie. Prywatne lotniska muszą być położone gdzieś na terenach gdzie nie ma domów mieszkalnych, ponieważ hałas mógłby przeszkadzać sąsiadom. Właściciele prywatnych pasów startowych muszą też liczyć się z tym, że trzeba dbać o zapewnienie bezpieczeństwa samolotom korzystającym z lotniska. Nocą musi być zapewniona odpowiednia widoczność dla pilotów, którzy lądują na podstawie naziemnego oświetlenia.

Pracownicy lotniska

Pracownikami portów lotniczych muszą być ludzie wykwalifikowani w swoim zawodzie, ponieważ na lotniskach dochodzi do kontroli granicznej jeśli lot odbywa się miedzy różnymi państwami. Pracownicy lotniska muszą być bardzo dobrze zorganizowani, żeby nie utrudniać pasażerom odbywania lotów i żeby jak najsprawniej pomagać im załatwianiu spraw związanych z odprawą i innymi obowiązkami. Żeby zostać pracownikiem lotniska należy przejść szereg szkoleń, które są organizowane pod kątem bezpieczeństwa i i afirmacji. Jeżeli ktoś obleje końcowy egzamin, to będzie musiał ponownie go zdawać. Dzięki tak rygorystycznym zasadą pracownicy portów lotniczych są uważani za jednych z najbardziej wykwalifikowanych pracowników sektora usług. Ich praca ma zapewnić bezpieczeństwo wszelkim lotom i ich pasażerom. Po wypadkach z jedenastego września pracownicy zwiększają jeszcze bardziej uwagę na sprawy bezpieczeństwa, dzięki czemu możemy czuć się bezpiecznie wsiadając do samolotu, który za chwilę ma wzbić się w powietrze.

Parking przy lotnisku

Jeżeli ktoś wybiera się samolotem w podróż na kilka dni, a przyjeżdża pod lotnisko własnym samochodem, to może on zostawić sobie auto na specjalnym parkingu, który jest strzeżony całą dobę i spokojnie nie martwić się o samochód. Opłata za taki parking wynosi około parędziesiąt złoty. Jeżeli jedziemy w parę osób, to opłata wcale nie jest duża, a daje nam ona gwarancję, ze nasz samochód nie będzie narażony na kradzież czy włamanie. Natomiast sam parking przed wejściem na teren lotniska jest zazwyczaj bardzo drogi. Nawet jedna godzina postoju może nas kosztować parędziesiąt zloty. Dlatego też nie warto z niego korzystać i lepiej podjechać tam tylko w celu wyładowania bagaży, a później postawić auto w innym miejscu. Parking przy lotnisku jest miejscem z którego można również oglądać zbliżające się do lądowania samoloty jak również te, które wzbijają się w powietrze. Z parkingu można pomachać na dowidzenia ludziom, którzy wybierają się w podróż samolotem do odległych krajów w celu odwiedzin rodzinnych lub za pracą.